Sensuele vergankelijkheid

 

denkt mijn warrig hoofd,

de geur botst met de kleuren,

ze lonken naar me terwijl

ik door de polder fiets.

 

Ze dansen met hun tere

blaadjes zodat ik dronken,

kleine ondeugende

snoetjes zie en elfjes.

 

Ze voeren mij terug

naar vroeger, toen

onze oma werd verblijd

met een bosje vers geplukt,

 

want bloemen houden

van mensen en ik,

ik houd van bloemen.

 

 

Joke van der Ark

Nr. 381 – 8 november 2001