De grote reis

 

ligt nog in ’t verschiet,

een verheugen op het weerzien,

maar tegelijkertijd

ook opzien tegen het gaan.

 

We zullen weer tezamen zijn

en praten over toen …,

het nu, over hoe zij hun leven

in den vreemden leiden;

 

al jarenlang hun thuis,

de grond waarop hun kinderen

geboren werden die,

hoe zou het anders kunnen

 

geen enkele binding hebben

met het land waar hun ouders

kinderen waren,

broer en zussen, één gezin.

 

Nog voor vertrek

weegt het mee, het afscheid,

bij die ene die

gedwongen door omstandigheid

 

terugkeerde naar het vaderland.

 

 

Joke van der Ark

Nr. 705 - 23 januari 2014