Hoe deze verbinding tot stand kwam

Voor het jaar 2026 kregen wij de opdracht om aan ons jaarlijks kunstproject ‘De verbinding’, letterlijk gestalte te geven. Dat was ook het geval in het jaar van oprichting, inmiddels tien jaar geleden. Daar heb ik toen niet aan meegedaan.

Heel inspirerend waren voor mij de daarop volgende jaren, waarin iedere kunstenaar persoonlijk en in de eigen discipline aangezet werd iets te creëren. Zodra het onderwerp bekend was, ging ik met schrijven aan de slag en draaiden mijn gedachten overuren. Ik hoefde het slechts met mezelf eens te worden over hoe het thema te verwerken in zowel de gedichten als in de te schilderen omslag.

Dit jaar zou dat dus anders gaan. Ging ik zelf iemand vragen, of zou ik afwachten of iemand met mij in zee wilde? Ik besloot om zelf het initiatie te nemen. Lang hoefde ik niet na te denken. Tijdens de tentoonstelling ‘Fortissimo’ 2025 in Fort Vuren, sprak het werk van Henk Baggerman mij zeer aan; beelden in diverse soorten natuursteen en gips.

Ik had mijn keuze bepaald. Nu was het natuurlijk de vraag of hij ook met mij samen wilde werken. Dat wilde hij. Het thema was vrij. Het leek mij het beste dat Henk dat zou bepalen. Een voorwaarde was wel dat ik er ook mee uit de voeten moest kunnen. Uit de drie opties die hij voorstelde koos ik ‘Ochtendgloren’. Zijn werk kennende dacht ik dat hij hiervoor een natuursteen uit zou kiezen. In gedachten zag ik hoe hij het materiaal bekeek en met zijn handen voelde of het geschikt zou zijn. Ik was zeer verrast toen hij zei dat hij het beeld uit gasbeton ging vervaardigen.

‘Oh,’ zei ik, ‘waar haal je dat dan?’

‘Bij de bouwmarkt.’ was zijn antwoord.

Daar gingen mijn poëtische gedachten over het zorgvuldig kiezen van de te bewerken steensoort.