Onze herinneringen

vullen een eigen landkaart in

met hoofd- en zijwegen waarover

we, meestal via een hoofdweg

teruggaan naar die momenten

die ons dierbaar waren in ons leven.

Soms nemen we een afslag

naar een zijweg, terwijl

we niet precies weten waarom.

Was het iets dat we onderweg zagen

een geur die voorbijkwam, een song?

Het verbaast ons hoe onafhankelijk

ons brein omgaat met het tevoorschijn

halen van dat wat gedurende ons leven

werd opgeslagen. Het beleefde plezier,

dat wat we hebben geleerd, misstappen

die we hebben begaan waardoor we

anderen wellicht verdriet hebben gedaan.

Het is goed voor ons welzijn dat we

zelf de route bepalen en niet steeds

de zijwegen en smallere paden inslaan,

omdat de kans bestaat dat we daarin

wellicht hopeloos zullen verdwalen.

Joke van der Ark

Nr. 1360 – 16 december 2025