En route

Landstreken liggen als in mij vergeten.

Bestemmingen, misschien nog wel bereikt,

had ik de richting en het doel geweten,

passeren hemelsbreed en staan geijkt

in torenspits en aantal kilometers.

Ontstentenis van wat kon hebben heten

bestaansvervulling, lotsbedeling, blijkt

aan lege zijwegen. De wagen wijkt

geen haarbreed uit zijn koers. Wij rijden door,

raken verloren uit het oog en komen

waarschijnlijk in dit leven niet meer langs.

Wat doet een onbenut gebleven kans?

Even een zoet bevreemden, waargenomen

op buikvlieshoogte, of er iets bevroor.

Gerrit Achterberg, 20 mei 1905 – 17 januari 1962

Uit: Autodroom, 1954