5

Zinnen waardoor ik in verwarring raakte,

omdat verlies niet te aanvaarden is.

De mens ten onder gaat aan het gemis

wanneer we een geliefd persoon kwijtraken,

terwijl onze lippen nog de kussen smaken,

wat fijn is, maar ons verdriet om het gemis

slechts verergert omdat niets gebleven is,

daar met het heengaan alle vreugde staakte.

‘Verdriet om sterven is bekend, verdriet

van scheiden niet geacht.’ Een mooie zin

door Judith Herzberg opgeschreven.

‘Dromen dromen’. waarin de ik diegene ziet

die een grote leegte achterliet, als in de zin

‘doden weten niet hoe ze ontbreken’.

6

‘Doden weten niet hoe ze ontbreken’.

Zelfs jaren later kan het gemis toeslaan

om een stoere vader die is heengegaan.

Je ziet dingen waarin herinneringen steken

en plots ben je het kind dat wordt bekeken,

gecontroleerd of je je huiswerk hebt gedaan.

Je ziet jezelf tegenover je vader staan,

die man van wie je heel wat op kon steken.

‘Nu is hij dood, ben ik ineens zo oud

als hij, blijkt tot mijn verbazing dat ook

in hem verval was ingebouwd.’ Het lezen

van Koplands ‘Johnson brothers LTD’, vouwt

meervoudig levens open. Hoe dan ook.

Wij zijn het die voor hen een kaars opsteken