13

Zo ook van zon en maan, van land en zee

is kennis nodig om te navigeren,

de weg te bepalen maar vooral te leren

hoe om te gaan met dit leven waarmee

we het moeten doen. Er bestaat geen fee

die met een toverstaf komt dirigeren.

Beter, het innerlijk kompas te hanteren

tijdens het bevaren van de levenszee.

‘Landstreken liggen als in mij vergeten.’

Door dit gegeven, dat hem overmant, wijkt

de ik af van het pad en raakt van streek.

‘En route’ van Achterberg laat ons weten

dat alles wat ooit werd opgeschreven beklijft.

Levens werden er rijker door, zo het bleek.

14

Levens werden er rijker door, zo het bleek.

Bij het lezen van gedichten gemaakt

door een groot dichter werd ik geraakt,

omdat ik vond dat zijn werkwijze leek

op die van mij, hoe ik het ook bekeek.

Zo’n arrogantie wordt meestal gewraakt.

Dat werd gelukkig niet waargemaakt,

zodat ik ons nog eens met elkaar vergeleek.

Bijzonder is dat hij en ik, allebei,

op twee juli werden geboren, wat ons net

iets meer dan zielsverwanten maakte.

Het werk van Herman Hesse voelt nabij.

Een reden dat ik deze krans afsluit met

‘Een ode aan de dichters die mij raakten.’

Joke van der Ark

Nr. 1361a – 30 december 2025